DISPOSITIVOS DE ENTRADA E SAÍDA.

• Dispositivos de entrada.

Rato: o rato permite transmitir informacion ao ordenador de dous modos,desplazandoo por unha superficie para provocar o movenmento de do deu indicador na pantalla, e pulsando seus botons para realizar certas accións en función de onde este colocado o indicador.

Teclado: permite introducir informacion no ordenador. Hai unha gran variedade de teclados, con posibilidades de conectarlos a distintos portos e incluso con transmisión de datos por infraroxos.

Lectores de códigos de barras: os codigos de barras son un conxunto de liñas verticais de cor negro que teñen distintos grosores. Soen utilizarse en supermecados, tendas..., para identificar o producto. 

Escaner: é un dispositivo que permite introducir información desde documentos en papel (imaxes, fotografías...). A sua calidade de imaxe midese en ppp o dpi

Joystick:o principal campo de aplicación deste dispositivo son os xogos. Tamen se utilizan como mecanismo de desprazamento en entornos tridemensionais. 

Tabletas dixitalizadoras: estes taboleiros se utilizan para realizar dibuxos e gráficos con gran precisión; son frecuentes en aplicacións de debuxo ( nas que se necesitan facer traballos detallados).

Lectores de bandas magnetica: son capeces de leer a información de grabada en dita banda.

Pantallas tactiles: ademais dde mostrar a información, ofrecen a posibilidade de de introducir informacion con so situar o dedo enriba.

Tablet PC: constituen a ultima evolución dos portatiles ou das PDA soen ter pantalla de 10" sirve para introdcir datos

Cámaras dixitais: permiten introducir imaxes ( que poden ser manipuladas no ordenador) ou videos no ordenador 

Microfono: pode utilizarse como dispositivo de entrada, sempre e cando se dispoña dunha tarxeta de son no ordenador, e tamen permite con sofware especifico dar recoñecemento de voz,  dictar o contido dun documento ou dar ordes o ordenador. 

• Dispositivos de saída. 

Monitores: é un dispositivos imprescindible nun ordenador, permite visualizar o resultado da información procesada, pero ademais o ordenador o utiliza para mostrar ao usuario as mensaxes e as opcions que lle permitiran tomar esas decisións. Hai catro tipos de monitore:

1. Monitores convencionais (CRT): a seu funcionamento se basa na utilización dun tubo de raios católicos que envía, desde o fondo hacia a pantalla, unha corrente de electrons que ao chocar cunha superfice de material fosforesceste, ilumina a pantalla formando as imaxes.
2. Pantalla planas de cristal liquido (LCD): estes monitores utilizan millons de celdas de cristal liquido que se polarizan e permiten o paso de determinados raios,que compon a imaxe no monitor.
3. Pantalla planas (TFT): estan constituidos por unha matriz de millons de puntos; cada un é un transistor que actua de forma independiente, con cor brillo..., e o cunxunto de tods eles forman a imaxe de alta calidade.
4. Monitores de plasma: se trata tamén de monitores planos, habitualmente de grandes dimensións, baseadas na utilización dun gas (plasma) que, en cada un dos puntos (píxeles) da pantalla, adquirren a cor, o brillo, etc., necesarios para conformar a imaxe.

Impresoras: a calidade dunha impresora mídese en ppp (medida que indica o numero de puntos que pode debuxar nunha polgada) ou tambien en cps.

1. Impresoras de margarita ou matriciais: impresoras en desuso, se baseaban na impresión no golpeo sobre unha fita impregnada en tinta, que ao entrar en contacto cun papel marcaba a información.
2. Impresoras termicas: baseanse no funcionamento na tinguidura do papel mediante un proceso térmico; adoitan ser impresoras de cor, empréganse para imprimir billetes.
3. Impresoras laser: utilizan unha tecnoloxía similar ás das fotocopiadoras, sen rápidas e de alta calidade.
4. Impresoras de chorro de tinta: é a mais utilizada pola súa calidade/prezo, son impresoras de cor e obteñen a impresión pola inxección de tinta liquida a través de cabezais.

Plotter: trátase dun dispositivo que se utiliza en aplicacións de deseño asistido por ordenador, xa que permite planos, debuxos técnicos... con excelente calidade.

Microfilme COM: esta técnica utilízase en bancos e bibliotecas, xa que permite almacenar información nun espazo moi reducido. As páxinas de información son fotografías mediante unha cámara especial e transfórmanse en imaxes de 1.5 centímetro cadradoaos, posteriormente son agrupados en fichas

Frecuencia (Hz): indica ou número de veces que mostra as imaxes nun segundo; un valor baixo de frecuencia supoñerá que a imaxe vibre e que a vista teña que esforzarse mais no habitual.

Resolución dun monitor: depende do número de puntos (píxeles) que se obteñen como producto do número de liñas (filas) polo número de píxeles (columnas); ademáis o número de cores tamén influe na calidad da imaxen. Os dos parametros que obrigan a que tanto a tarxeta de vídeo coma o monitor sexan compatibles porque, pola contra a imaxe non se vería ou sairía deforme.

A resolución dun monitor indícase: 1024 (columnas) x 760 (filas), neste caso a imaxe terá 786432 pixeis.
Para que unha imaxe se mostre cun número determinado de cores, necesítanse unha calidade de bits que dean a información de cada pixel. o numero de cores é igual a dous elevado ao número de bits

• se necesitas máis información pincha aquí.

Tema 5: Tratamento de textos

• XORNAL.PDF (fig21 páx115).
• HORARIO.PDF (fig30 páx 117).
• PARLAMENTO.PDF (fig31 páx118).
• APUNTES.PDF (fig 35 páx 120).
• ECUACION.PDF (fig 43 páx 122).
• ROBOTICA.PDF (act 8 páx 126).
• EXAME.PDF (act 10 páx 126).

Edición de son

Arquivos de son:


Os arquivos de son con pérdida son aqueles que usan un algoritmo de compresión con pérdida, é decir un tipo de compresión que representa a información (por exemplo unha canción), pero intentando utilizar para elo unha cantidade menor de información. Isto fai que sea imposible reconstruir exactamente a información orixinal do arquivo. 



Se podrá reconstruir tan so unha aproximación da información orixinal que conteña o arquivo. O empleo de estes métodos de compresión con pérdida soen usarse en información analóxica que quere dixitalizarse, como por exemplo imáxes, audio, vídeo etc. Ademáis ten a gran ventaxa de que obtendremos datos dixitalizados que ocupan menos espacio no disco. 

Tipos:

• MP3 o MPEG-1 Audio Layer 3: É un formato de audio dixital estándar comprimido con pérdida, a pérdida de información do formato mp3 non é audible polo oído humano, polo tanto non distinguiremos a diferenza entre un arquivo de audio sen compresión e un arquivo mp3.
  Ademáis un arquivo mp3 consigue reducir o tamaño del archivo de son sen influir na sua calidade.
  O formato de audio mp3 permite seleccionar a calidadE dO audio que vamos a comprimir, a calidade do cd sería equivalente a 128 Kbps, pero podemos seleccionar a compresión entre os 8 Kbps e os 320 Kbps tendo en conta que canto maior sea a transmisión de datos (Kbps), maior espacio ocupará o archivo.
  
  
• ACC o Advanced Audio Coding: é un formato de audio digital estándar como extensión de MPEG-2 comprimido con pérdida, e ofrece máis calidade que mp3 e  máis estable para un mesmo número de Kbps e un mesmo tamaño. Sua compresión está basada nos mesmos principios que a compresión MP3, coa diferenza de que ofrece a posibilidade de emplear frecuencias de mostreo do rango de entre 8 Hz ata os 96 KHz. O método de codificación adapta automáticamente o número de Kbps (Bit rate) necesarios en función da complejidade da transmisión de audio en cada momento.
   ACC soporta 48 canales distintos como máximo, o que o fai indicado para sonido envolvente o Surround e sonidos polifónicos, e no caso de películas, vídeo o en caso de dispoñer dun reproductor compatible conseguiremos reducir o tamaño do archivo. É máis eficiente que MP3 en casi todos os aspectos, ofrece maior calidade e archivos de menor tamaño, pero non goza polo momento da compatibilidade e aa popularidade do MP3.
  
  
• Ogg: é un formato de audio digital comprimido con pérdida. Normalmente os archivos Ogg están comprimidos co códec Vorbis, que é un códec de audio libre que permite unha máxima flexibilidade a hora de elegir entre a amplia gama debitrates según a complejidade da transmisión de audio, na relación calidad-bitrate, se encontra parejo con MPEG-2 e na maioría dos bitrates é comparable a formato ACC.
  
  
• Real Audio o RM : é un formato de arquivo pensado para as transmisións por internet en tempo real, por exemplo as radios que emiten online ou cando un servidor ten un arquivo de son almacenado e nós escoitámolo sen que o arquivo cárguese por completo nin se almacene no noso computador, isto é posible grazas ao proceso de Buffering que basicamente é recibir un paquete de son no noso reprodutor neste caso (Real Player) mentres o seguinte almacénase no cartafol de temporais ata que sexa requirido polo reprodutor. Con este sistema os arquivos non poden ser copiados.
• WMA ou Windows Media Audio: É un formato de compresión de audio con perda aínda que tamén existe este formato con compresión sen perda. E está desenvolvido basicamente con fins comerciais para o reprodutor integrado en Windows, Windows Media Player. Está por baixo do nivel dos anteriores formatos. 
• 
  

Os arquivos de son sen perda son aqueles que usando ou non métodos de compresión, representa a información sen tentar utilizar menor cantidade dá información orixinal. Fan posible unha reconstrución exacta dá información orixinal. 

Arquivos de Son sen perda:

• AIFF ou Audio Interchange File Format que significa Formato de Arquivo de Intercambio de Audio, é un estándar de formato de arquivo de audio para vender datos de son para computadores, usado internacionalmente polos computadores Amiga e actualmente moi utilizado nos computadores Apple.
  Os datos en AIFF non están comprimidos, e usan unha modulación por impulsos codificados ou PCM. Tamén existe unha variante estándar coñecida como AIFC que si posúe compresión.

• AIFF é un dos formatos líderes, xunto a SDII e WAV, usados a nivel profesional para aplicacións de audio xa que está comprimido sen perda o que permite un rápido procesado do sinal a diferenza do MP3 por exemplo, pero a desvantaxe deste tipo de formatos é a cantidade de espazo que ocupa, que é aproximadamente 10MB para un minuto de audio estéreo cunha frecuencia de mostraxe de 44.1kHz e 16 bits. Ademais o estándar dá soporte a bucles para notas musicais para uso de aplicacións musicais ou samplers, as súas extensións son .aif, .aiff e .aifc para a variante.
• FLAC ou Free Lossless Audio Codec: é outro códec de compresión sen perda, e consegue reducir o tamaño dun arquivo de son orixinal de entre a metade até tres cuartos do tamaño inicial. O formato FLAC adóitase usar para a venda de música por internet, e como alternativa ao MP3 para compartila cando se desexa reducir o tamaño que trendría un arquivo WAV-PCM sen perder calidade, xa que con este tipo de compresión poderemos reconstruír os datos orixinais do arquivo.
• WAV ou wave: Waveform Audio Format é un formato de audio dixital sen compresión que se emprega para almacenar sons nos computadores con windows, é un formato parecido ao AIFF pero tomando en conta peculiaridades de intel.

• MIDI: Interface Dixital para Instrumentos Musicais, é considerado o estándar para industria da música electrónica. é moi útil para traballar con dispositivos como sintetizadores musicais ó cartóns de Son.

programas de edicion de son


tutorial de audacity (feito por ti aquivo pdf en google sites incluidos capturas de patalla y ligazons

tarxeta grafica

A tarxecta grafica son os encargados de crear e manexar as imaxes que vemos no noso monitor. ATI e Nvidia son as mais destacados.
Realizan duas operacions:

1. Interpretar os datos que chegan do procesador: ordenandolos e calculando para poder presentalos na pantalla
2. Colle a salida de datos dixitais resultante deste proceso: a transforma nunha señal analoxica que pode entender o monitor.

Os chips fundamentais dunha tarxecta grafica son : microprocesador grafico e o conversor analoxico-dixital ou RAMDAC

AGP: eo estardar para conexions de tarxecta grafica, un porto pensado unicamente para as tarxectas graficas que transmiten centos de MB /s de informacion. As tarxectas AGP poden utilizar memoria do sistema como memoria de video. Ten varias subcarpetas de Bus que influen na velocidade: AGP 1X, 2X , 4X, 8X

PCI Express: PCI Express é unha nova arquitectura de bus cuxo ancho de banda e 3.5 veces superior a AGP 8X e PCI no PC e da como resultado unha velocidade superior a 4GB por segundo nas transferencias de datos nas ambas direcions.

tarxeta de son

A tarxecta de son e a encargada de transformar o son analoxico en informacion dixital (ceros e uns) e viceversa
Funcións:

• Escoitar CD de musica no ordenador
• Grabar e manipular os sons almacenados en ficheiros
• Escoitar o son almacenado nusn ficheiros denominados arquivos de son
• Utilizar programas de musica para compoñer, retocar e reproducir melodias propias
• incluir sons en documentos diversos: presentacions Power Point, paxinas web...

Funcion de cada un dos cinco conectores:

• Entrada de linea de audio (azul): permite introducir sons dun aparello externo.
• Entrada de microfono (rosa) permite introducir un son do exterior.
• Saida para os altavoces ou cascos (verde): permite conetar altavoces ou cascos.
• Saida de audio: envia un son aun amplificador ou grabador externo.
• Puerto MIDI: permite introducir son directamente dende un instrumento musical ou conetar un joystick para xogar.

                                                                                                                   

tema 2 hardware

funcionamento e dispositivos dun ordenador páxina 28
exercicio 9 páxina 35
exercicio 16 páxina 50

non saimos do lixo

qe crees qe intenta contar ? 15-20 liñas
video
A paxina do facebook de non saimos do lixo